English
Polski
Życica mieszańcowa: Gosia
Właściwości rolnicze. Odmiana tetraploidalna przeznaczona do użytkowania kośnego polowego. Posiada trwałość odmian życicy trwałej, przewyższając je znacznie plonem zielonej i suchej masy. Odznacza się wysoką energią odrastania po pokosach oraz dużą smakowitością i strawnością. Jest odmianą zimotrwałą, odporna na choroby i wyleganie. Wyhodowana została w SHR Marchwacz.
Właściwości użytkowe. Plon zielonej masy - 1200-1500 dt/ha. Plon suchej masy - 240-300 dt/ha. Strawność suchej masy - około 78%. Zawartość białka w suchej masie - około 14%. Zawartość cukrów w suchej masie - około 12,2%
Przydatna na użytki przemienne na zbiór siana, sianokiszonki, do produkcji suszu, a także na krótkotrwałe pastwisko polowe jako roślina poplonowa.
Warunki glebowe. Najlepiej udaje się na zasobnych piaszczysto-gliniastych glebach o pH 5,5-7. Bardzo intensywna. Silnie reaguje na obfite nawożenie mineralne i nawadnianie. Stanowisko najlepsze po strączkowych i okopowych. Udaje się jednak po wszystkich roślinach.
Nawożenie. Przed siewem: P2O5 100-140 kg/ha, K2O 110-150 kg/ha. N 70-90 kg/ha po pokosach 90 kg/ha. W uprawie na nasiona nawożenie podobne.
Siew. Najlepiej między 25 sierpnia a 10 września. W poplonie termin dowolny. Wysiew 30-35 kg/ha, lub 25 kg + 5 kg koniczyny czerwonej albo lucerny. Rozstawa 9-20 cm, głębokość przykrycia 1 cm. W uprawie na nasiona w siewie czystym 18-20 kg/ha. Wysiew wyłącznie w terminie późnoletnim (25 VIII - 15 IX).
Zabiegi pielęgnacyjne. Zabiegi pielęgnacyjne, zwłaszcza ochrony roślin, stosować w zależności od potrzeb zgodnie z zaleceniami IOR-u.
Zbiór. Wysiewana w poplonie po zbożach, strączkowych, okopowych w końcu lipca, już w październiku daje plon zielonki 300-400 dt/ha. Na siano, sianokiszonki i kiszonki zbiera się po wykłoszeniu przed kwitnieniem. W plonie głównym daje cztery pokosy. Na nasiona zbiera się w pierwszej dekadzie lipca. Można zbierać nasiona z I pokosu (plon 15 dt/ha) i z II pokosu (plon 5-10 dt/ha).
Technika zbioru - dwufazowo - kosiarka pokosowa i kombajn po przeschnięciu pokosów, lub jednofazowo kombajnem z pnia.
Cechy szczególne. Odmiana wykazuje niespotykaną u tego gatunku trwałość (kilka lat w użytkowaniu polowym). Odznacza się też szczególnie wysoką zawartością suchej masy oraz białka i cukrów w suchej masie.