Życica trwała: Maja
Właściwości rolnicze
Odmiana łąkowo kośna i pastwiskowa średnio wysoka (około 78 cm). Odporna na mrozy i suszę. Masa 1000 nasion 3,6 g. Ulistnienie stanowi około 53% masy.
Wiosną rusza średnio wcześnie.
Właściwości użytkowe
Plon zielonej masy - około 1120 dt/ha
Plon suchej masy - około 200 dt/ha
Strawność suchej masy - około 76%
Zawartość białka w suchej masie - około 14,5%
Zawartość cukrów w suchej masie - około 11,8%
Bardzo smakowita. Chętnie zjadana na pastwisku.
Warunki glebowe
Wymaga żyznych mineralnych gleb w dobrej kulturze o uregulowanych stosunkach wodnych. Wymagane pH 5,5-7. Stanowisko po okopowych lub strączkowych, zwłaszcza w uprawie na nasiona. Orka co najmniej 3-4 tygodnie przed siewem.
Nawożenie
Przed siewem: P2O5 - 100-120 kg/ha, K2O - 100-120 kg/ha, N - 50-60 kg/ha.
W pełni użytkowania wiosną przed ruszeniem: P2O5 - 80-120 kg/ha, K2O - 60-80 kg/ha, N - 60-80 kg/ha.
Po każdym pokosie N - 60-80 kg/ha.
W lipcu dawka K2O - 60-80 kg/ha.
W uprawie na nasiona nawożenie przed siewem podobne jak w uprawie na zielonkę. Po zbiorach nasion takie same dawki NPK jednorazowo wiosną.
Siew
Najlepiej w sierpniu do połowy września. Można stosować siew wiosenny od trzeciej dekady kwietnia.
Na trwałe użytki zielone wysiewa się 15-20 kg/ha.
Na plantacje nasienne w czystym siewie 15 kg/ha.
Rozstawa 15 do 25 cm. Głębokość przykrycia 1 cm.
Zabiegi pielęgnacyjne
W użytkowaniu pastwiskowym konieczne jest utrzymanie ciągłości spasania lub wykaszania oraz wykaszanie niedojadów, usuwanie kretowin włóką. W przypadku silnego zachwaszczenia można stosować typowe herbicydy zbożowe do zwalczania chwastów dwuliściennych lub Starane.
Na nowo założonych plantacjach nasiennych i pastwiskach stosować częste przykaszanie. Herbicydy można stosować dopiero po wytworzeniu 7 liści.
Termin zbioru
Optymalny termin pierwszego wypasu 5-15 maja. Do jesieni 6 do 7 wypasów. W użytkowaniu kośnym pierwszy pokos około 8 czerwca. Do jesieni cztery pokosy. Zbiór na nasiona w trzeciej dekadzie lipca. Plon nasion około 9 dt/ha.
Zbioru można dokonać dwufazowo, kosiarką pokosową lub snopowiązałką. Następnie omłot kombajnem z podbieraczem lub młocarnią.
Zalecany jest też zbiór kombajnem z pnia, a następnie omłot kombajnem z podbieraczem po przesuszeniu pokosów.







